Første forsøk på dekorering

Ny sigarboks og ny trestrengar. For å gjere eit lite forsøk på å få det meir interessant denne gongen, so blei mitt første spede forsøk på litt treskjæring gjort på denne. Ikkje noke å stort og ikkje noke å skrive heime om, men det må jo begynnast ein plass. Og litt artig syns eg det blei.

Om lag denne sorten sigarboks som er blitt brukt her har eg mange av for tida, so om nokon syns dei ser ok ut, so er det berre å gi eit hyl. Blir i alle høve bygd fleire med dette utgangspunktet framover.

Sjølve bygginga denne gongen var standard og problemfri, med unntak av treskjæreprosjektet. Var strengt tatt problemfritt det og, men du verden kor eg styra allikevel. Ikkje so store greiene, berre ein "krokodillekjeft" på hovudet til gitaren, men det konsentrasjonsnivået eg hadde medan eg heldt på trudde eg ikkje at eg var i stand til lenger. Var for den del anspent nok til at armane mine rista og skalv seg gjennom heile neste dag. No har eg i alle høve prøvd det, og sett at ingen dør og at eg gjerne klarar å få til noko, so då går det an å prøve seg på drøyare ting til seinare. Det har eg jo i og for seg hatt planar om lenge, men greit å starte i det små og få litt oppvarming før eg går laus på større ting.

Utanom det so er det ikkje so mykje å seie om denne. Er litt greit å ha fått kontroll nok på det eg held på med til at det som oftast går greit med alle dei vanlige delane av bygginga, og at det berre er ting utanom det vanlige som kreve litt ekstra innsats.

Lyden i denne er heilt ok. Ingenting spesielt å melde. Blir vel gjerne spelt inn noko før eg sender den frå meg.

Med voks og varmluft

Ny sigarboks på gong. Trestrengar so egentlig skulle være eit rimelig standardprosjekt, men på grunn av ei mildt sagt enorm mengde med kvae i treverket, so blei jo dette litt meir styr enn eg først hadde tenkt.

Høvling og pussing av halsen var i og for seg greit nok på denne og, problema dukka først opp når halsen skulle få litt farge før første runde med olje. Eller, der og då so var jo ikkje det noko problem heller, men når det skulle pussast litt før neste runde med olje skulle på var det det blei interessant. Kjekt å oppdage at fargen knapt hang på halsen på grunn av kvaen i treverket. Ikkje ville det tørke skikkeleg heller. Kvae som ikkje har tørka sidan første halvdel av 80-talet tørkar gjerne ikkje på eit blunk no heller. Kva gjer ein so? Jaudå, min konsulent på snekkarboda visste råd, so då var det fram med ein varmluftpistol og eg gjorde eit tappert forsøk på å tørke opp det meste ved hjelp av den. Når halsen i tillegg fekk stå eit par dagar før den fekk eit lag med voks, so begynte det å hjelpe. Varmlufta og nokon ekstra tørkedøgn hjalp på det verste, og voksen forsegla den bra nok til at den no blei brukande. Er jo for den del kjekt å ha prøvd noko nytt.

Litt irriterande med fargen som verkeleg ikkje blei som eg hadde tenkt, men akkurat det er lite å gjere med no i ettertid. Er og litt interessant at denne gitaren er om lag dobbelt so tung som instrument av tilsvarande størrelse.

Var litt spent på lyden i denne, so lenge so boksen i utgangspunktet var veldig tjukkvegga. Faktisk var den so tjukkvegga at det måtte borast ut ei fordjuping gjennom halve veggen for at jack-utgongen skulle ha sjanse til å kunne monterast skikkeleg. Litt artig å ha prøvd nokon nye hjelpemiddel for å få til slikt også. Uansett, tilbake til lyden : Er "sigarboks-lyd", som vil sei stort sett bra greier. Har jo ikkje spelt so mykje på den endå, so det er litt tidleg å sei akkurat kor bra den er, men eg er positiv

So lenge so eg har ein plan om å spele inn boksen litt før eg leverar den frå meg, so er det jo ein sjanse for at eg spelar inn eitkvart og legg ut før eg leverar den frå meg. Den som leve får sjå, eller høyre.

Lille blå

Ny dag, ny sigarboks. Denne er vel av dei byggeprosjekta so langt som har resultert i mest bannskap. Mykje rart som ikkje var samarbeidsvillig undervegs, blant anna første planken som var tenkt som hals, bandsaga, andre planken som var meint som hals, olja, sandpapiret og ikkje minst stålulla, men kom no i mål til slutt denne gongen og.

Er ikkje fornøgd med hovudet på denne. Litt fordi eg ikkje fekk det til som eg ville, og litt fordi olje- og stålull-tull resulterte i eit hovud som ser skittent ut. So lenge eg kanskje har lært noko av det, so få det no berre være. Resten av gitaren er eg egentlig fornøgd med. Ingenting som blei heilt krise, men skulle gjerne hatt den i hende litt lenger for å sett etter at alt fungerar som det skal.

So lenge denne blei sendt i frå meg ca 5 minutt etter at siste strengen blei sett på, so har eg ikkje fått testa den so mykje når det gjeld lyd, og eg har i alle høve ikkje rukke å spele inn noko med den. Kanskje mennesket som skal ha den spelar inn noko ein gong i framtida? Det er lov å håpe.

Her kjem jaggu ein sigarboks til

Det hadde de nok ikkje rekna med tenkjer eg. Samma det egentlig. Her er den, og det er jo egentlig eit nytt standardbygg. Einaste som verkeleg var annleis med denne er at eg skulle likt å visst kva treslag den var laga av. Makan til lite samarbeidsvillige greier er sjelden eg har vore ute for. Kom uansett i mål til slutt, so eg skal vel ikkje klage, og det ferdige resultatet blei ikkje so ille.

Boksen denne gongen er litt liten, so det er ikkje mest lyd i den, men den fungerar, og når ein pluggar den i ein forsterkar so er det jo uansett ikkje nøye. Forhåpentligvis so blir han som skal ha den fornøgd, det er jo eingong det viktigaste.

Tradisjonen tru, so kjem det jo litt lyd frå denne og før eg leverar den frå meg. Likar jo å spele inn greiene litt før eg leverar dei i frå meg, i tilfelle det er noko som viser seg å ikkje å fungere.

Etter åtte?

Nokon tonar frå After Eight-boksen. Etter litt om og men so blei den langt rundare i lyden enn det opprinneleg høyrdes ut som, og eg klagar ikkje av den grunn. Er jo fortsatt berre fjas som blir spelt inn, men eg klagar ikkje på det heller.

After Eighitar

Etter nokon veker med mildt sagt laber framdrift, so gjer eg i dag eit grusomt comeback med det som må være eit av mine verste ordspel nokon sinne i overskrifta. Satsar på stigning utover...

Dagens ferdigstilte byggeprosjekt tok utgangspunkt i ein After Eight-boks, og som so mangt anna av det eg har bygd av, so er denne og i utgangspunktet berekna på å oppbevare ting og ikkje til å spele på. Slikt bryr eg meg uansett ikkje med og trødde til verket med iver og glød.

Gjorde eit forsøk på å få hovudet på gitaren til å likne boksen i utforminga. Heilt vellukka blei det verkeleg ikkje, men eg har lært eit par ting om korleis eg ikkje skal gjere ting til ein eventuell neste gong eg prøver på slikt. Utanom det, so er det ikkje so mykje å sei om byggeprosessen. Rimelig standard og ting gjekk om lag som eg hadde tenkt, so då har eg jo heller ikkje so mykje å klage på.

Mykje småplukk som kunne vore gjort bedre, men blei egentlig ein trivelig sak som eg jamt over er nøgd med.

Lyden i denne er, som fleire av dei andre metallboksane, litt banjoete, men samtidig ikkje so ille. Eit lite lydklipp kjem ein gong før jul.

Ikkje akkurat lyden av munnspel

Då har eg fjasa litt med denne også. Har jo knapt spelt på firestrengs tidlegare, og er for den del ikkje heilt sikker på beste måten å stemme den på, men det vart no litt lyd utav det åkkesom. Slit det med helsa.